Wanneer speelt Maurits Vande Reyde met de grote knikkers? Of gaat hij roemloos ten onder aan de anekdotiek?

De waan van de dag wordt heden volledig beheerst door de schandaaltjes die Maurits Vande Reyde op regelmatige tijdstippen in ons gezicht duwt. Een Vodcast hier, een ijssalon daar… Het mag evenwel niet tot verwondering leiden dat op een miljardenbudget wel wat verspilling kan worden gevonden en dus teruggedrongen. Verspilling is van alle tijden, je vindt het terug in de private sector, er is geen reden waarom het dan ook niet aanwezig zou zijn in de openbare sector. Dus, een beetje focus op verspilling is zeker meegenomen als de broeksriem dient te worden aangespannen.

Toch wringt het verhaal van de onafhankelijke parlementariër, hij lijkt zijn pijlen enkel te richten op de kleine verhalen en onderwerpen die deel uitmaken van de aan de gang zijnde cultuuroorlog op onze sociale media. De onderbuik van de samenleving wordt aangesproken om de verspilzucht tot in het oneindige te vergroten en daarmee ook de kans om van Durf een geslaagd politiek project te maken. Klein Vlaanderen smult van de verhalen van een verspilzuchtige deep state. Het thema doet het goed overal ter wereld om mensenmassa’s politiek te mobiliseren, waarom dus ook niet in Vlaanderen?

Op X stelde ik Maurits de vraag waarom hij enkel focust op de kleine subsidieverhalen, hij was zo vriendelijk om te willen antwoorden. Hij wijt het aan de media (uiteraard) dat zij de onderwerpen kiezen die in het 7 uur journaal worden getoond. Maar waar blijft dan dat grote verhaal, want Maurits zit immers actief achter de knoppen van zijn eigen sociale media met een leger aan volgers. En toch –  geen spoor van een alomvattend verhaal. Waarom niet van de dynamiek gebruik maken om de vele taboes in onze overheidsfinanciën echt van tafel te vegen?

Ik wil hem daarom vriendschappelijk uitdagen met een subsidie dossier dat op jaarbasis de overheid 650 miljoen kan doen besparen, en de Belg en passant ook nog eens individueel rijker kan maken. Onze overheid doet aan actieve welvaartsvernietiging door het huidige pensioensparen fiscaal interessant te willen maken. En we vinden dit collectief een goed idee. Onterecht.

Hear me out.

Ca 2,5M Belgen doen aan fiscaal pensioensparen, en dit kost de overheid 650M€ op jaarbasis.

Laten we dit even ontleden.

Om maximaal van het fiscale voordeel te kunnen genieten, kan je 1.310€ jaarlijks bijdragen aan de spaarformule. Na subsidiëring is je werkelijke bijdrage 982€. In een 40 jarig durende carrière met een netto opbrengst van 4% en rekening houdende met de aftrek van 8% op je 60ste, bouw je hiermee een kapitaal op van ca 120.000€.

Stel nu even dat je datzelfde bedrag als passieve belegger zou investeren in een ETF portefeuille over dezelfde periode. Historisch is de netto opbrengst ca 7%. Na 40 jaar heb je met dezelfde netto bijdrage dus een kapitaal bijeen gespaard van ca 210k€. Dat is 90.000 euro verschil, oftewel 75% gemiste rentabiliteit aan het einde van de rit.

Hieronder even het schema.

Stel dat de 2,5 miljoen burgers die momenteel actief aan pensioensparen doen ook maximaal gebruik maken van dit fiscale voordeel, dan zou dit betekenen dat ze over een periode van 40 jaar vrijwillig afstand doen van een geaccumuleerd vermogen van ca. 225 miljard euro.

Tel daarbij nog eens dat de overheid bovenop dit bedrag nog eens 650M€ per jaar oplegt (oplegt betekent uiteraard dat wij als burger deze financiering betalen), dan komt daarbij nog eens een extra kost van 26 miljard € op een 40 jarige tijdsspanne. Bovenop. En dit dus om 225 miljard € aan waarde te vernietigen. Ik herhaal: we spenderen 26 miljard euro aan subsidies om 225 miljard euro aan waarde te vernietigen. Waarom?

Momenteel is onze regering naarstig op zoek naar miljarden, en tegelijkertijd wil men iets doen aan de erkende lage rentabiliteit van het pensioensparen. De ene wil een bancair kostenplafond, de ander een breder kader waardoor banken ook meer risicovolle producten kunnen meepakken in hun portefeuille. Maar waarom een systeem subsidiëren dat puur mathematisch verlieslatend is voor de maatschappij? Waarom morrelen in de marge?

We kunnen over gesubsidieerde Vodcasts blijven zeuren, maar dit gaat over zakgeld. Wanneer speel je eens met de echte knikkers, beste Maurits? Vergeet die Vodcast van 800.000€. Neem de voorzet van 650 miljoen €, ik ben er zeker van dat je door wat uit te zoomen nog andere monsterbedragen zal vinden.

Published by kaveh randjandiche

Married with children, just a normal job, when I get frustrated by the daily politics I write, that s all.

Leave a Reply